economist

یادداشت محمد مسعود امانی مدیر مسئول و صاحب امتیاز ماهنامه ارتباطات مرکزی

مقام معظم رهبری:
دست‌ اندرکاران‌ مطبوعات‌ باید نسبت‌ به‌ عموم‌ مسائل‌ زندگی‌ و تحولات‌ اجتماعی‌ دارای‌ معرفت‌، روشن‌بینی‌ و قدرت‌ تشخیص‌ و روشن‌فکری‌ بیشتری‌ در مقایسه‌ با دیگران‌ باشند و بر همین‌ اساس‌ وظیفه‌ دارند به‌ مردم‌ کشور و جامعه‌ آگاهی‌های‌ لازم‌ را بدهند.

مهم‌ترین رسالت خبرنگار بیان واقعیت‌های جامعه به شکل حرفه‌ای و واقع‌بینانه و همچنین کمک به مدیریت جامعه است.
ماه گذشته، ماهنامه ارتباطات مرکزی یکساله شد و در تمام این مدت و همچنین در 11 سالی که ویژه نامه اطّلاعات را به چاپ می رساندم، تمام تلاش خود را کردم تا در این راستا قدم بردارم و همواره مواردی را گوشتزد کنم که هاله ای از دلسوزی و احساس مسئولیت داشته و با نیت اصلاح و احقاق حق باشد.
بعضا از بروز برخی اتفاقات به واسطه مسائل نادیده گرفته شده، هشدار دادم و متاسفانه به دلیل نبود گوش شنوا! شد آنچه نباید می شد...
در این یادداشت کوتاه، بار دیگر برخی موارد را به اختصار گوشزد می کنم؛ باشد که مورد پیگیری قرار گیرد و به رسم دیرینه در صندوقچه یادداشت های خود ذخیره می کنم و امیدوارم روزی به عنوان مستندات مبنی بر جمله همیشگی «ما که گفتیم اما کو گوش شنوا» از آن نام نبریم...
 ساوه و زرندیه به عنوان قطب صنعت استان و حتی کشور از بزرگترین شهرصنعتی (کاوه) برخوردار است و همچنین در شهرها و بخش های مختلف نیز شهرک های صنعتی با مزایا و امکانات خوب و رو به توسعه ساخته شده است که اکثر آنها فعال هستند. اما متاسفانه در حواشی جاده های مختلف مانند آزادراه تهران-ساوه، جاده ساوه-زرندیه، ساوه -نوبران، ساوه-سلفچکان و... شاهد ظهور قارچ گونه کارخانجات و شرکتهای متعدد هستیم که اکثر آنها تازه ساخت یا در حال ساخت هستند. آیا نباید از آلودگی و مشکلات عدیده ای که به واسطه احداث کارخانجات مختلف در حاشیه راه ها و جاده های تهران (بزرگراه تهران-کرج، جاده مخصوص، بزرگراه فتح و...) ایجاد شد، درس بگیریم و حتما باید اتفاق بیفتد سپس فکر چاره باشیم...!؟ با وجود این تعداد شهرک صنعتی آنهم در نزدیکی ساوه و زرندیه، چه توجیهی برای اعطای مجوز ساخت کارخانه در حاشیه جاده ها است...؟! با توجه به بادهایی که اکثرا از غرب به شرق می وزد، آیا ساخت شرکت در ابتدای جاده ساوه-نوبران آلودگی را به ساوه منتقل نمی کند...؟!
 بازدید مسئولان از کارخانجات و شرکت ها امر بسیار پسندیده ای می باشد تا هم با توانمندی ها و پتانسیل ها و همچنین مشکلات موجود صنعتگران آشنا شده و هم با برگزاری جلسات رفع موانع اقتصادی، جهت مرتفع شدن این مشکلات اقدامات کارساز انجام شود. این بازدیدها را توسط معاونین رئیس جمهور، وزرا و معاونانشان، استاندار و اعضای ستاد مدیریت راهبردی و اقتصاد مقاومتی استان مرکزی بارها شاهد بودیم و خبرنگاران نیز دوشادوش آنها در این سفرها حضور یافته و اخبار و دستاوردهای اعلام شده را منعکس می کنند؛ اما بسیاری از نکات و ناگفته ها در این بازدیدها مغفول مانده است. نباید به صنعتگران اجازه داد از امکانات، مزایا و خدمات ساوه و زرندیه استفاده کنند و هیچ عوایدی برای این شهرستان ها نداشته باشند. (در بحث ایجاد اشتغال نیز به همان ضریب، مهاجرپذیری رقم زده اند که فعلا از عواید آن محروم مانده ایم!) به شخصه شاهد بسیاری از موارد اعلامی توسط مدیران شرکت ها به مسئولان کشوری و استانی در مراسم بازدیدها بوده ام که با واقعیت، منافات داشته اما متاسفانه مسئولان به این صحبتها استناد کرده و حتی در گفته ها و مصاحبه هایشان آنها را اعلام کرده اند.
 به عنوان مثال اعضای ستاد راهبری اقتصاد مقاومتی مشترک استان مرکزی و شهرستان ساوه در شرکت نساجی زربافت امین در شهر صنعتی کاوه حضور یافتند و تشکیل جلسه دادند که یکی از اقدامات این شرکت ایجاد فروشگاه عرضه مستقیم محصولاتش به خریداران بود. البته از این فروشگاه هم به صورت ویژه بازدید شد و هم جنس محصولات و هم قیمت آنها مطرح شد. اما در عجبم که چرا هیچ مسئولی به بالا بودن نرخ آنها نسبت به عرضه مستقیم کالا معترض نشد...؟! البته بگذریم از کیفیت اجناس که تحفه خاصی نبود اما مشابه این محصولات چه ایرانی و چه خارجی حتی با جنسی مرغوب تر در بازار، گاها با نصف این قیمت ارائه می شود اما... آیا مسئولان از قیمت ها بی اطلاعند یا هرچه مدیران صنایع بگویند، چشم و گوش بسته قبول می کنند...؟!
 همچنین طرح توسعه شرکت زرین رویا (مای بیبی) با حضور معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت به بهره برداری رسید که بدون اما و اگر نبود. به عنوان مثال حساس و بهداشتی بودن پوشک بر کسی پوشیده نیست اما در عجبم که چگونه در حضور مسئولان کشوری و استانی این شرکت در حال تولید پوشک از مواد اولیه کثیف و آغشته به روغن بود و کسی هم اعتراض نکرد. (تصاویر و مستندات موجود است) چرا نسبت به افزایش چند برابری قیمت پوشک و سایر محصولات این شرکت نسبت به سال گذشته، از حق مردم دفاع نشد...؟! مگر این شرکت ارز دولتی دریافت نکرده بود، پس چرا با افزایش سه برابری قیمت دلار، این شرکت نیز قیمت محصولاتش را چندین برابر کرد...؟!
این سکوت و کوتاهی مسئولان باعث اعتراض مدیرمسئول هفته نامه پیام ساوه نیز شد. روح اله عالم زاده در پیامی نوشت:
«آیا از حق مردم در برابر مدیران کارخانه «مای بِیبی» دفاع شد؟
 مسئولین شهرستان ساوه به همراه معاون وزیر صمت،  با بازدید از کارخانه تولید پوشک خردسالان و بزرگسالان، زرین رویا (مای بِیبی) از مدیران این واحد صنعتی تقدیر کردند و طرح توسعه ۲۳ میلیون یورویی! این کارخانه را نیز افتتاح نمودند.
 اکنون سئوال مهم افکار عمومی از مسئولین حاضر در این مراسم این است که آیا از دلایل گرانی سرسام آور محصولات این کارخانه و مشقاتی که بر زوج های جوان و حتی کهن سالان برای خرید پوشک های تولیدی واحد صنعتی مذکور وارد می شود، سئوال کردید؟
 آیا زجری که خانواده ها برای خرید محصولات این کارخانه متحمل می شوند را به مدیران زرین رویا (مای بِیبی) منتقل کردید؟
 آقایان مسئول! گرچه دغدغه دفاع شما از تولید کنندگان قابل احترام است، اما حمایت شما از یک تولید کننده تا زمانی توجیه دارد که حقوق عامه تضییع نشود.
 باید بدانید که قانون را تا زمانی به نفع تولید کننده می توان تفسیر کرد که بتوان حفظ و حقوق مصرف کننده را نیز تضمین نمود.»
امیدوارم اگر بعد از این جلسه ای با صنعتگران گذاشته شود، گوشه چشمی نیز به عوایدی که باید نصیب شهرستان شود و نمی شود و همچنین احقاق حقوق مردم داشته باشیم، چرا که اکثر این صنعتگران از تسهیلات دولتی و کم بهره استفاده می کنند که به نوعی متعلق به عامه مردم کشورمان است؛ مردمی که برای دریافت تسهیلات پُر بهره و یا وام ازدواج، مسکن و... با هزاران اما و مگر مواجه هستند...

Template Design:Dima Group
Tool tip